Sinop

Türkiye'nin en kuzey ucunda bulanan Sinop etkileyici doðal konuma, turizm açýsýndan zengin kaynaklara ve M.Ö. 4500 yýllarýna dayanan çok eski bir tarihe sahiptir. Öyle ki Ýlk Tunç çaðý ve Hitit Dönemine ait kalýntýlara rastlanýr.
Yeþilin her tonunu içinde barýndýrýr ve tam bir oksijen deposudur. Yeþilin 7 tonunu barýndýran nadir yerlerden biridir. Filozof Diyojen'in doðum yeri olmakla beraber, kendi ismini taþýyan cezaeviyle nam salmýþtýr.
Sinop'ta ekonomik koþullarýn yetersiz olmasý, iþ imkanlarýnýn azlýðý ve iç kýsýmlara olan ulaþým zorluðu þehirden göçe neden olmaktadýr. Yapýlan son nüfus sayýmýna göre yaklaþýk olarak 200,000 nüfusa sahiptir.
Eðitime büyük önem verilen Sinop 2007 yýlýnda üniversitesine kavuþmuþtur. Bunun yaný sýra çeþitli meslek edindirme kurslarý, okuma yazma bilmeyenleri öðrenmelerine destekleyici çalýþmalara hýzla devam etmektedir. Son yýllarda yapýlan sýnavlarda Türkiye sýralamasýna girmeyi baþarmýþtýr.
Halkýn geçim kaynaðý turizm, balýkçýlýk, ormancýlýk ve tarla tarýmýna dayanýr. En fazla tahýl üretiminden gelir saðlanýr. Bunun dýþýnda baklagiller, tütün pancarý ve Gökýrmak vadisi boyunca üretilen pirinç önemli gelir kaynaklarýdýr. Ancak turizm mevsiminin kýsa sürmesi þehre fazla gelir saðlamaz. Öte yandan ilçelerinde özellikle büyükbaþ hayvancýlýðýna da büyük önem verilir.
19yy.dan itibaren Abazalar, Çerkezler , Gürcüler ve Yörüklerin göç etmesi sonucunda Sinop halký farklý lehçe ve þiveye sahiptir. Genel olarak harfleri yutarak konuþurlar.(örneðin; "nereden" kelimesi yerine "neðren" derler).bu konuþma tarzlarý onlara daha fazla içtenlik katmaktadýr.
Birçok kültürü içinde barýndýrmasý mutfak konusunda da çeþitlilik saðlamýþtýr. Yemeklerde yöresel isimler ön plandadýr. Sinop'a gidilince yenilmesi gerekenlerin baþýnda Nokul, Kulak Mantýsý, Mýsýr çorbasý, Mamalika, Ýçli Tava gelir. Ayrýca karalahana þehirde yemekler arasýnda ilk sýralarý almaktadýr.